Dziś młodzi ludzie dążą do elastyczności, nie boją się zaryzykować i rozwinąć własny biznes. Osoby, które chcą wziąć sprawy we własne ręce, ale nie są pewne na jaką branżę postawić, mogą przemyśleć propozycje:

Dla tych, którzy dysponują niedużym kapitałem
Młode pokolenie jest w o wiele mniejszym stopniu skłonne do zaciągania kredytów, niż poprzednie. Poza tym brak doświadczenia w prowadzeniu firmy sprawia, że młodzi ludzie i tak wolą, na wszelki wypadek, nie ryzykować inwestowania większych kwot.
Wysokość początkowego wkładu finansowego w otwarcie biznesu można znacząco obniżyć dzięki decyzji o pracy zdalnej. Praca z domu, która nie wymaga wynajmowania biura i płacenia niekiedy horrendalnego czynszu, sprawdzi się w przypadku osób, które na starcie nie szukają współpracowników. Mogą więc w domowym zaciszu pracować wyłącznie na własny rachunek. Taką formę zarobku często preferują freelancerzy pracujący dla mediów i wydawnictw – redaktorzy, montażyści, korektorzy, graficy a także tłumacze, którzy obróbką danego materiału mogą zajmować się z dowolnego miejsca i potrzebują do tego tylko kilku narzędzi (komputer, Internet, telefon).

Dla młodych mam
Własny, jednoosobowy biznes, który pozwalałby na jednoczesne zajmowanie się dzieckiem, to również wyśmienity pomysł dla młodych matek, które nie chcą wypaść z rynku pracy.
Tłumaczenia, programowanie, tworzenie stron internetowych, copywriting, prowadzenie działalności e-commerce, czyli sprzedaż dóbr przez Internet to tylko niektóre propozycje niewymagające wychodzenia z domu. Dodatkowo, każda matka może wykorzystać swoją wiedzę z zakresu wychowywania dzieci. Dobrym pomysłem jest prowadzenie bloga lub strony internetowej na temat macierzyństwa.
Kobiety z talentem do rękodzieła mogą pozwolić sobie na urządzenie swojego warsztatu w domu. Mogą szyć torebki, projektować biżuterię, tekstylia, dekoracje czy nadruki na ubrania. Świetnym pomysłem na biznes dla młodych mam jest tworzenie oryginalnych zabawek i akcesoriów dla maluchów.

Dla mobilnych
Dobrym pomysłem na biznes dla młodych ludzi, którzy nie zdążyli dorobić się jeszcze odpowiedniego miejsca do świadczenia swoich usług, jest wykonywanie pracy u klienta.
Taką formę świadczenia usług wybierają wizażyści, fryzjerzy, fizjoterapeuci, masażyści, treserzy psów, konsultanci ślubni czy spece od komputerów. Wystarczy telefonicznie umówić się z klientem na wizytę, dotrzeć do jego domu lub siedziby firmy i robić swoje.

Dla tych, co lubią doradzać
Doradzać można we własnym gabinecie, mieszkaniu, mailowo lub telefonicznie. Mimo że Internet udostępnia darmową wiedzę z wielu dziedzin, to większość informacji jest wybiórcza lub nie można ich odnieść do indywidualnych problemów. Dietetycy, radcy prawni, psychoterapeuci, styliści czy doradcy zawodowi dysponują zaś pogłębioną wiedzą i umiejętnością zastosowania jej w praktyce. A ludzie są gotowi im za to płacić. Niezbędne do wystartowania z tego typu działalnością są jednak odpowiednie kwalifikacje, nierzadko dodatkowe certyfikaty oraz wcześniejszy staż pracy, który może ułatwić zdobycie pierwszych klientów.

Niestety nie ma recepty na znalezienie dobrego pomysłu na dobry biznes.
Świat jest pełen problemów, a każdy problem stanowi potencjalną możliwość przeobrażenia go w dochodowy biznes.

Podpatrywanie i adaptacja
Obserwując aktywnie otaczający świat może się okazać, że np. na wakacjach odkryjemy świetny pomysł i z sukcesem przeniesiemy go na lokalny rynek.

A może zrobimy to lepiej…
Jesteśmy otoczeni przez problemy, które ktoś inny próbuje rozwiązać. Można znaleźć lepszy sposób na rozwiązanie tego samego problemu.

Szukamy w internecie
Sposobem jest przeglądanie różnych forów dyskusyjnych lub socjal media, gdzie ludzie sami piszą o swoich potrzebach i braku możliwości ich realizacji: „Dlaczego nie ma…” lub „Szkoda, że nie można…”. Może jesteśmy w stanie dostarczyć ludziom tego, czego potrzebują?

Pasje i zainteresowania
Jeżeli jesteśmy pasjonatami jakiejś dziedziny wiedzy, majsterkowania czy dyscypliny sportu możemy poszukać pomysłu w tym, co lubimy i na czym się znamy.

Doświadczenie zawodowe
Należy zweryfikować posiadane zasoby, predyspozycje czy zdobyte doświadczenie. Realizując projekt w dziedzinie, którą znamy mamy większe szanse na sukces.

Znajdź usterkę produktu/usługi i usuń ją
To klasyczny przypadek, gdy firma usuwa problemy, błędy czy niedoskonałości już istniejących produktów lub usług. Jednocześnie trzeba uświadomić klientów, że potrzebują takiego rozwiązania.

Zawężenie i precyzowanie oferty
Jeśli na rynku konkurencja działa kompleksowo i w ofercie ma „wszystko”, dobrym pomysłem jest specjalizacja i zawężenie oferty. Klienci chętniej skorzystają z naszych usług, wiedząc, że zajmujemy się tylko jednym tematem i jesteśmy najlepsi.

Rozszerzanie zakresu oferty
Jeśli firmy wokół koncentrują się wyłącznie w konkretnych specjalnościach, to możliwe, że skuteczne będzie działanie kompleksowe. Niektórzy klienci woleliby złożyć zamówienie u jednego wykonawcy, który zajmie się wszystkim od A do Z.

Indywidualne usługi
Jeśli na danym rynku każdego klienta traktuje się tak samo, to dobrym rozwiązaniem byłoby zindywidualizować produkty/usługi i dopasować je do potrzeb konkretnego klienta, np. produkcja koszulek z indywidualnym nadrukiem.

Zmiana ról
Pewne typy produktów występują wyłącznie na rynku biznesowym inne wyłącznie na rynku klientów indywidualnych. Warto przemyśleć czy można konkretny produkt lub usługę przenieść pomiędzy tymi grupami.

Popularyzowanie
Rzadkie, ekskluzywne lub po prostu drogie w jednostkowej produkcji towary/ usługi można spopularyzować. Dzięki efektowi skali koszty produkcji mogą zostać znacznie obniżone i więcej osób będzie w stanie z nich skorzystać.
Pozycjonowanie
Znajdujemy produkt powszechnie dostępny, a następnie staramy się inaczej go pozycjonować na rynku tak, by w świadomości klientów reprezentował on jakąś wartość dodaną.

Adaptacja produktów
Można wykorzystać już istniejące rozwiązanie na rynku, na którym nie było ono jeszcze stosowane poprzez np. przedstawienie istniejącego produktu nowej grupie klientów.

Pomysł na biznes należy bardzo dokładnie przemyśleć i przeliczyć, ponieważ samo przeczucie to czasami zbyt mało.

Studia uczą jak się uczyć
Doświadczenia życiowe dziewiętnastolatka to nauka w szkole podstawowej, gimnazjum i liceum. Racjonalna decyzja o studiach, o tym, co młody człowiek będzie robił w życiu jest raczej niemożliwa.
Studia dają aparat pojęciowy, umiejętność oceny treści, prowadzenia dyskursu, występowania na forum publicznym, organizacji swojej pracy, prowadzenia badań i szukania informacji. Nieistotne jest jaki kierunek studiujesz, istotne jest na jakim materiale doskonalisz swoje umiejętności.
Warto więc wybrać taki kierunek studiów, który pozwoli ci szlifować materiał, który rzeczywiście na obecnym etapie życia Cię pasjonuje. Jeśli są to skały i minerały, studiuj geologię; jeśli złożoność natury ludzkiej – wybierz psychologię; jeśli interesuje cię gospodarka, pójdź na ekonomię.
Jeśli nic Cię nie pasjonuje, zrób przerwę, odkryj swoją pasję i wtedy zastanów się: pójść na studia, czy w ogóle z tego zrezygnować.

Stymulujące otoczenie
Jeśli nie pójdziesz na studia a podejmiesz pracę w barze – będą Cię kształtować stali klienci baru. Jeśli zaczniesz studiować znajdziesz się w skupisku ludzi marzących o stabilnym etacie w korporacji. Sam prawdopodobnie zaczniesz aspirować do tego samego. Zostaniesz w domu z rodziną – Twój rozwój osobisty będzie ograniczony przez ich system wartości i życiowych priorytetów.
Główną motywacją do studiowania nie powinna być zawartość programu nauczania ale to, kto będzie razem z tobą studiował? Jacy ludzie będą z tobą pracować, co w życiu osiągnęli, jakie mają aspiracje i jak mogą pomóc Ci się rozwinąć?
Cennym aspektem studiów jest także zbudowanie wokół siebie sieci kontaktów wśród innych studentów i wykładowców, którą możesz wykorzystać później w swoim życiu zawodowym.
Im słabsze jakościowo Twoje kontakty, tym gorszą pomoc uzyskasz od niej w przyszłości im więcej w Twojej sieci sukcesów, inicjatywy i ambicji, tym bardziej pociągnie Cię w górę.

Studia rozwijają społecznie
Studia wzbogacają emocjonalnie i społecznie. Najbardziej wartościowe przyjaźnie rodzą się często właśnie w studenckim środowisku (wspólne projekty, wakacje).
Na dalszym etapie życia, pracy zawodowej, nawiązywanie znaczących emocjonalnie relacji z innymi nie jest już takie proste.
Środowisko studenckie sprzyja zdobywaniu nowych kontaktów. W pracy natomiast rotacja ludzi jest na ogół dużo niższa, nawet jeśli pracujesz w „młodym i dynamicznym zespole”.

Ze studiami łatwiej
Formalny dowód wyższego wykształcenia ma znaczenie w tych zawodach, które regulują odpowiednie przepisy i ustawy. Bez dyplomu wyższej uczelni nie zrobisz kariery np. w administracji publicznej czy aplikując na wyższe stanowisko w przedsiębiorstwie publicznym Jeśli planujesz karierę tam, gdzie takie przepisy istnieją – nie odniesiesz sukcesu bez odpowiedniego dyplomu.

W latach wyżu demograficznego, konkurencji o miejsce na uczelni, pójście na studia świadczyło o jako-takim poukładaniu w głowie. Dziś studia odróżniają Cię jedynie od tych, którzy nie są w stanie zdać przyzwoicie matury. Tym niemniej, warto się od nich odróżnić i warto studiować.

Studiowanie na kierunku „Dietetyka” daje zaawansowaną wiedzę i umiejętności z zakresu żywienia człowieka zdrowego i chorego, technologii przygotowywania potraw oraz profilaktyki chorób żywieniowo-zależnych.  Dietetyka leży na pograniczu medycyny, żywienia i biochemii, dlatego od kandydatów na te studia wymaga się konkretnej wiedzy z chemii, biologii i znajomości języków obcych. Studenci dietetyki mogą się cieszyć niezwykle zróżnicowanymi formami zajęć dydaktycznych. Oprócz wykładów, uczestniczą oni w seminariach. Praktyczną stronę zawodu poznają w ramach praktyk, laboratoriów i ćwiczeń. Warto wspomnieć, że ilość wiedzy przeznaczonej do opanowania w trakcie całych studiów jest znaczna, dlatego kierunek ten może okazać się bardzo wymagający. Student Dietetyki musi zmierzyć się z niezwykle rozległą wiedzą pochodzącą z różnych dziedzin takich, jak: toksykologia, konserwowanie żywności, analiza i ocena jakości produktów żywnościowych, biochemia żywności, anatomia i medycyna.

Umiejętności dietetyka

Kierunek dietetyka przygotowuje do:

• kontrolowania jakości produktów żywnościowych i warunków ich przechowywania oraz produkcji potraw zgodnie z zasadami systemu Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli (Hazard Analyzes Critical Control Points – HACCP),
• oceny stanu odżywienia, sposobu żywienia, zapotrzebowania na makro- i mikroskładniki odżywcze pacjentów,
• oceny wpływu choroby na stan odżywienia i wpływu żywienia na wyniki leczenia chorób,
• oceny wzajemnego wpływu farmakoterapii i żywienia,
• planowania i przygotowywania potraw wchodzących w skład poszczególnych diet zgodnie z obowiązującą klasyfikacją,
• planowania i wdrażania opartego o podstawy naukowe żywienia indywidualnego, zbiorowego i leczniczego dla zróżnicowanych pod względem wieku, zawodu oraz warunków życia grup ludności,
• planowania racjonalnego żywienia dla różnych grup ludności,
• profilaktyki i leczenia dietetycznego chorób żywieniowo-zależnych,
• prowadzenia dokumentacji dotyczącej żywienia pacjentów,
• prowadzenia edukacji żywieniowej,
• prowadzenia oświaty zdrowotnej w zakresie zasad prawidłowego żywienia (edukacja żywieniowa),
• przygotowywania potraw wchodzących w skład poszczególnych diet,
• rozpoznawania, zapobiegania i leczenia niedożywienia, w tym niedożywienia szpitalnego,
• stosowania żywienia klinicznego z wykorzystaniem diet naturalnych oraz produktów leczniczych specjalnego żywieniowego przeznaczenia w leczeniu chorób przebiegających z niedożywieniem lub powstających na tle wadliwego żywienia i chorób.

Absolwent Dietetyki na rynku pracy

Absolwent dietetyki, dzięki wiedzy i umiejętnościom nabytym podczas studiowania, może podjąć pracę zarówno w placówkach medycznych jak i niemedycznych.

Możliwości pracy dla dobrego dietetyka są nieograniczone: poradnie dietetyczne, hotele, spa, przedszkola, szkoły, ośrodki wypoczynkowe i sanatoria. Po uzyskaniu dyplomu można także otworzyć swój własny gabinet dietetyczny. Rozpoczęcie własnej działalności nie wymaga zbyt wielu inwestycji w sprzęt czy wyposażenie, a gabinet medyczny wystarczy wynająć w którejś z instytucji ochrony zdrowia.

Trudno jest śledzić na bieżąco zmieniające się oferty banków i oszacować, czy otrzymamy kredyt, w jakim banku, na jaką kwotę, a także ile będzie trwała cała procedura.
Najlepiej zorientowaną w różnych ofertach osobą będzie doradca kredytowy. Jego pomoc przyda się szczególnie osobom z małą zdolnością kredytową – pośrednik podpowie, które banki prowadzą łagodniejszą politykę kredytową i warto się do nich zwrócić.

Minimum wysiłku, maksimum wiedzy

Doradca kredytowy powinien przedstawić nam ofertę kredytów hipotecznych kilku banków, dzięki czemu oszczędzimy sporo czasu. Mamy prawo wymagać od doradcy przygotowania zestawienia ofert kredytowych zgodnych z naszymi oczekiwaniami. Profesjonalny, niezależny pośrednik doradzi ofertę korzystną dla nas, a nie dla siebie. Jeśli doradca będzie przekonywał tylko do jednej oferty, powinno to wzbudzić nasze wątpliwości. Nierzetelni pośrednicy sugerują wybór tego banku, który wypłaca im najwyższą prowizję od podpisanej umowy kredytowej.

Ocena naszych możliwości

Doradca powinien zbadać naszą zdolność kredytową zgodnie z wymaganiami różnych banków i na tej podstawie wytypować, w którym mamy szansę uzyskać kredyt oraz w jakiej walucie go otrzymamy – w którym we frankach szwajcarskich, a w którym w złotówkach. Każdy bank ma bowiem własną politykę przyznawania kredytów i jest nastawiony na konkretną grupę klientów. W związku z tym w różny sposób analizuje ich sytuację finansową oraz bada ryzyko transakcji. Jednak niezależnie od pomocy profesjonalisty powinniśmy też sami starać się pozyskiwać informacje z różnych źródeł – nie tylko stron internetowych banków, ale także wyszukiwarek ofert kredytowych czy prasy ekonomicznej.

Zysk bez wydatków

Działalność pośredników kojarzy się z dodatkowymi kosztami i koniecznością płacenia im prowizji. Jednak doradca kredytowy nie działa jak agencja nieruchomości, więc jego usługi nie generują kosztów. Mogą nawet przynieść nam zysk, jeśli zaproponuje lepsze warunki kredytu od tych, które wynegocjowalibyśmy samodzielnie w banku. Usługi pośredników są dla kredytobiorcy bezpłatne. Doradca współpracujący z bankiem jest bowiem wynagradzany za swoją pracę przez bank po udzieleniu kredytu. Ten system wynagradzania gwarantuje, że pośrednik angażuje się w proces ubiegania się o kredyt, ponieważ od pomyślności tych starań zależy jego wynagrodzenie.

Kwestie formalne

Podczas kompletowania wymaganych przez bank dokumentów niezbędnych do udzielenia kredytu, doradca na bieżąco powinien nam pomagać, np. wytłumaczyć sformułowania stosowane przez banki, a także wskazać, co obniża i podwyższa naszą zdolność kredytową. Powinien również zadbać, abyśmy wypełnili wniosek kredytowy poprawnie, ponieważ wtedy bank nie będzie żądał uzupełniania informacji.

Długoterminowa pomoc

Profesjonalny doradca kredytowy nie tylko przeprowadzi nas przez proces udzielania kredytu ale również w trakcie spłaty zadłużenia może ułatwić nam współpracę z bankiem, np. po kilku latach zaproponować korzystniejsze warunki kredytowania.

Doradca, który powiązany jest bezpośrednio z rynkiem nieruchomości, może być określany jako profesjonalny opiekun każdego, kto ma zamiar nabyć albo sprzedać swój lokal czy obiekt. Od kompetencji doradcy ds. nieruchomości zależy to, czy jego klient nabędzie nieruchomość, która najlepiej odpowiada jego oczekiwaniom i zasobom finansowym lub też czy sprzeda ją po najwyższej możliwej cenie, adekwatnej do wartości.

Wymagania wobec doradcy do spraw nieruchomości

Istotne jest, aby doradca był uczciwy, zaangażowany w swoją pracę, posiadał wiedzę na temat rynku nieruchomości oraz umiejętności jego precyzyjnej analizy. Pracownik zajmujący się doradztwem w branży nieruchomości powinien posiadać odpowiednie cechy charakteru i osobowości, takie jak otwartość i swoboda komunikacji, które są niezbędne do nawiązywania kontaktów biznesowych i sprawnego porozumiewania się z klientem, a także umiejętności marketingowe.

Praca na stanowisku doradcy ds. nieruchomości wymaga odpowiedniego i wszechstronnego wykształcenia:

• studia wyższe,
• studia podyplomowe z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami,
• licencja z zakresu pośrednictwa w obrocie nieruchomościami,
• półroczne praktyki zawodowe (min. 200 godz.) w odpowiedniej organizacji zawodowej, która posiada listę pośredników lub zarządców z uprawnieniami do przeprowadzania praktyk zawodowych.

Ponad to, doradca powinien także sprawnie poruszać się po wszelkiego rodzaju zawiłościach prawnych, które są nieodłączną częścią umów kupna i sprzedaży. Doradcy do spraw nieruchomości często zostają pośrednikami obrotu nieruchomościami, zdobywając kolejne licencje, na przykład rzeczoznawcy majątkowego.

Obowiązki doradcy ds. nieruchomości

Praca doradcy do spraw nieruchomości nie należy do najłatwiejszych, a spośród wielu obowiązków najważniejsze są:

• zdobywanie kontaktów do klientów zainteresowanych sprzedażą lokali czy obiektów,
• dokonywanie analizy rynku nieruchomości,
• tworzenie opisów nieruchomości i ich okolic a także przygotowywanie ich wizualizacji,
• gromadzenie informacji na temat wad i zalet konkretnego lokalu,
• prezentowanie proponowanych lokali klientom,
• opracowywanie dokumentacji całej transakcji,
• bieżące doradztwo formalno – prawne w zakresie kupna/sprzedaży nieruchomości.

Doradca ds. nieruchomości swój profesjonalizm winien wykazać również we współpracy z klientem. Powinien on zadbać o to, aby klient:

• nabył takie mieszkanie, które najlepiej odpowiada jego oczekiwaniom i możliwościom finansowym,
• kupił taki lokal, który będzie atrakcyjny cenowo względem ogólnie panujących trendów,
• został poinformowany o możliwościach, które może oferować zakupione przez niego mieszkanie za kilka lat,
• nie przepłacał w kwestii kosztów eksploatacyjnych ponoszonych z tytułu uzyskania prawa własności do lokalu,
• poznał wszelkie wady i zalety wybranego lokalu,
• posiadał gwarancję, że dokonywana przez niego transakcja jest uczciwa i bezpieczna, a pieniądze zostały właściwie zainwestowane.

Praca doradcy, ze względu na swoją specyfikę, wymaga dużo profesjonalizmu, zaangażowania, czasu i mobilności.

W Polsce na pracę dorywczą decydują się w równym stopniu kobiety, jak i mężczyźni. Decyzja ta w latach poprzednich wynikała z trudnej sytuacji na rynku pracy, chęci na dorobienie dodatkowych pieniędzy lub zdobycia doświadczenia. Prace dorywcze są bardzo popularne wśród studentów, którzy poszukują pracy np. na okres wakacji. Pod względem wieku osób pracujących, nietypowe formy zatrudnienia są najbardziej popularne wśród osób w wieku 15-24 lata, drugą w kolejności grupą są osoby w wieku 60 lat i więcej.

 Jaką pracę wybrać?

Osoby, które chcą wziąć sprawy we własne ręce, ale nie są pewne na jaką branżę postawić, mogą przemyśleć różne propozycje dorywczej pracy w domu. Nie wymaga ona wynajmowania biura i płacenia czynszu, sprawdzi się w przypadku osób, które nie szukają współpracowników, a więc mogą w domowym zaciszu pracować wyłącznie na własny rachunek.

Praca on-line

Taką formę zarobku często preferują freelancerzy pracujący dla mediów i wydawnictw – redaktorzy, montażyści, korektorzy, graficy a także tłumacze, którzy do obróbki danego materiału potrzebują tylko kilku narzędzi (komputer, Internet, telefon). Inną formą zarabiania przez Internet jest wypełnianie ankiet, polegające na wyrażaniu swojej opinii w otrzymywanych mailowo ankietach czy też klikanie w reklamy. Można również prowadzić bloga o tematyce, która jest naszą pasją lub jesteśmy w niej ekspertami. Żeby jednak zarobić pieniądze na blogowaniu, należy trafić w grupę zainteresowanych odbiorców oraz systematycznie publikować dobre i ciekawe treści.

Dla młodych mam

Jednoosobowy biznes to wyśmienity pomysł dla młodych matek, które nie chcą wypaść z rynku pracy. Pracą dorywczą mogą być dla nich tłumaczenia, programowanie, tworzenie stron internetowych, copywriting, prowadzenie działalności e-commerce, prowadzenie bloga lub strony internetowej na temat macierzyństwa. Kobiety z talentem do rękodzieła mogą pozwolić sobie na urządzenie swojego warsztatu w domu i wykorzystać swoje umiejętności, np. tworzenie oryginalnych zabawek i akcesoriów dla maluchów.

Dla mobilnych

Dobrym pomysłem na pracę dorywczą jest świadczenie swoich usług u klienta.

Taką formę wybierają np. wizażyści, fryzjerzy, fizjoterapeuci, masażyści, treserzy psów, konsultanci ślubni, spece od komputerów a nawet gosposie domowe. Telefonicznie umawiamy się z klientem na wizytę i w jego domu lub firmie i robimy swoje.

Dla tych, co lubią doradzać

Doradzać można we własnym domu, mailowo lub telefonicznie. Internet udostępnia darmową wiedzę z wielu dziedzin, jednak większości informacji nie można odnieść do indywidualnych problemów. Dietetycy, radcy prawni, psychoterapeuci, styliści czy doradcy zawodowi dysponują zaś pogłębioną wiedzą i umiejętnością zastosowania jej w praktyce. Niezbędne do rozpoczęcia takiej działalności jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji czy certyfikatów lub doświadczenia zawodowego.

Istnieją także możliwości dodatkowego zarobku poprzez inwestowanie w innowacyjne projekty (kryptowaluty) czy też w opcje binarne. Propozycje te są dochodowe, wiążą się jednak z ryzykiem utraty zainwestowanych pieniędzy.

Emerytura po mężu, to nic innego, jak renta rodzinna wypłacana przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych po śmierci małżonka.

Renta rodzinna, czy też jak ktoś woli bardziej potocznie – emerytura po mężu, przysługuje kobiecie, której zmarły małżonek miał ustalone prawo do emerytury, bądź spełniał ustawowe warunki do uzyskania takiego świadczenia, jak choćby osiągnięcie wieku emerytalnego.

Kiedy żona może otrzymać emeryturę po mężu?

Tak zwaną emeryturę po zmarłym mężu otrzyma kobieta, która w dniu jego śmierci:

• miała skończone 50 lat lub została uznana za niezdolną do pracy,
• wychowuje przynajmniej jedno dziecko, wnuka lub rodzeństwo uprawnione do renty rodzinnej po zmarłym mężu, jeśli nie skończyło ono 16. roku życia lub 18. – jeśli kształci się w szkole,
• sprawuje opiekę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy i samodzielnego życia,
• skończyła 50 lat lub utraciła zdolność do pracy już po śmierci męża, jednak nie później, niż w ciągu 5 lat od jego zgonu.

Oczywiście renta rodzinna należy się nie tylko wdowom, uprawnione są do niej między innymi dzieci i rodzice, no i oczywiście wdowcy. Jednak statystyki bezwzględnie pokazują, że taka sytuacja najczęściej dotyczy pań – ze względu między innymi na wyższą długość życia kobiet. To one w większości pobierają świadczenie po zmarłym mężu. Dlatego o tego typu świadczeniu przyjęło się mówić: emerytura po mężu.

Wysokość emerytury po mężu

Tak zwana emerytura po mężu stanowi maksymalnie 85 % świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu małżonkowi. W przypadku dwóch osób pobierających rentę po zmarłym członku rodziny, jest to 90 %, trzech – 95 %.

Ze względu m. in. na wysokie koszty, Zakład Ubezpieczeń Społecznych zarekomendował rządowi podniesienie wieku kobiet uprawnionych do pobierania emerytury po mężu, tak aby wartością graniczną był nie pułap 50 lat, ale osiągnięcie przez nią wieku emerytalnego 60 lat.

Według ZUS nie ma uzasadnienia, które wyjaśniałoby konieczność pobierania emerytury po mężu przez kobiety będącej jeszcze w wieku produkcyjnym, a więc mogącej pracować. Według ZUS podniesienie kryterium wieku pozwoliłoby na oszczędność w budżecie państwa rzędu 1,5 miliarda złotych rocznie.

Emerytura po mężu dla pracującej żony

Pobieranie emerytury po mężu nie wyklucza pracy zarobkowej, ale trzeba pamiętać, że obowiązują te same zasady, co w przypadku innych rent i emerytur. A więc nie ma żadnych limitów w przypadku umów nie objętych składką na ubezpieczenie społeczne (np. umowy o dzieło). Jednak w przypadku umów o pracę czy umów zlecenia, trzeba pamiętać o progach, których przekroczenie powoduje zmniejszenie lub całkowite odebranie emerytury po mężu.

Zamiana emerytury po śmierci męża

W przypadku, kiedy kobieta sama nabywa prawo do emerytury, albo już je posiada w momencie śmierci małżonka, musi ona dokonać wyboru, gdyż dopuszczalne jest pobieranie tylko jednego świadczenia. Zgodnie z zasadami zdrowego rozsądku wybiera się w zdecydowanej większości przypadków tę emeryturę, która jest wyższa.