Najczęstszym powodem, dla którego odwiedzamy bank lub jego stronę internetową jest chęć otwarcia konta. Co wziąć pod uwagę wybierając usługi bankowe i w jakim banku?

Indywidualne wymagania wobec konta

Musimy sprecyzować w jaki sposób chcemy prowadzić obsługę rachunku. Czy wolimy tradycyjne rozwiązania i załatwianie wszystkich operacji finansowych w oddziale banku? Czy częściej dokonujemy transakcji samodzielnie (przez internet lub telefon)? Warto pamiętać, że rozwiązania te się nie wykluczają się. Praktycznie wszystkie banki oferują usługi bankowości elektronicznej jako dopełnienie tej tradycyjnej.

Odległość do placówki banku

Kiedy chcemy większość transakcji realizować w oddziale „naszego” banku  ważne jest ile placówek jest w pobliżu naszego miejsca zamieszkania.
Istotna jest także informacja, w jakiej sieci bankomatów możemy wypłacać gotówkę. Czy możemy dokonywać bezpłatnych wypłat jedynie z bankomatów danego banku czy też jest możliwość wypłat w bankomatach innych banków?

Koszty obsługi konta

Ważną kwestią są opłaty (miesięczne), które wiążą się z prowadzeniem rachunku.

Istotne jest także znalezienie takiego konta bankowego, przy prowadzeniu którego opłaty za wykonane transakcje będą bardzo tanie lub darmowe.

Często konto nazywane jest darmowym, ale wiąże się to ze spełnieniem dodatkowych wymagań, np. musi wpływać na nie co miesiąc określona minimalna kwota.

Wysokość opłat za kartę

Warto dowiedzieć się, czy wydanie karty przypisanej do konta jest darmowe, czy też nie. A jeśli nie, to ile wynosi opłata? Kolejne pytanie to, czy co miesiąc pobierana jest opłata za posiadanie karty. A może jesteśmy z niej zwolnieni po zrealizowaniu określonej liczby transakcji? Warto się również dowiedzieć, czy za wpłatę i wypłatę gotówki z karty pobierane są dodatkowe opłaty, a jeśli tak, to w jakiej wysokości i od czego są uzależnione.

Usługi dodatkowe

Wiele banków zapewnia realizację usług dodatkowych w ramach prowadzonego konta. Możemy otrzymywać powiadomienia sms po zrealizowaniu transakcji czy przypominającego o terminie spłaty karty kredytowej.

Warto zwrócić uwagę, do jakich innych produktów finansowych mamy dostęp za pośrednictwem ROR-u (debet lub kredyt odnawialny, dodatkowe ubezpieczenie, możliwość inwestycji w lokaty, usługi domu maklerskiego, TFI lub fundusze emerytalne)

Warto zorientować się jakie są zabezpieczenia przypisane do konta, sposób weryfikacji, proces realizacji zleceń przelewów i dodawania odbiorców.

Dobre Praktyki Bankowe

Decydując się jaki bank wybrać warto wziąć pod uwagę opinie innych klientów danego banku na temat satysfakcji ze świadczonych usług oraz przestrzeganie przez bank zasad Dobrych Praktyk Bankowych.

W praktyce oznacza to pewność, że bank w relacjach ze swoimi klientami opiera się na zasadach zaufania publicznego i wszelkie zlecane mu czynności wykonuje z należytą starannością. Ww. zasady  zobowiązują go również do tego, by zawsze doradzał klientom najlepsze z ich punktu widzenia rozwiązania (konieczność informowania o różnicach między poszczególnymi usługami z uwzględnieniem korzyści, jak również ryzyka).

Studia humanistyczne czy może lepiej inżynierskie lub medyczne? Tryb stacjonarny czy niestacjonarny? Uczelnia państwowa czy prywatna? Im bliżej do rozpoczęcia rekrutacji na studia, tym częściej pojawiają się w głowie takie pytania. Mnogość propozycji dostępnych na polskim rynku usług edukacyjnych utrudnia często podjęcie ostatecznej decyzji.

Jak wybrać studia?

Przy wyborze uczelni nie kieruj się aktualną modą, sugestiami rodziców czy kolegów. Warto wziąć pod uwagę zdania innych, jednak niech będą one kolejnym, ale nie podstawowym źródłem informacji na temat szkolnictwa wyższego. Należy samodzielnie zdobyć wiedzę na temat kierunków i uczelni, które wydają się atrakcyjne, a podstawowym kryterium wyboru niech będą Twoje zainteresowania i preferencje. W poszukiwaniach mogą przydać się pytania:
Czego uczę się szybciej niż inni? Co robię dobrze, lepiej niż inni? Jakie mam hobby? Które z przedmiotów szkolnych najbardziej mi odpowiadają, a które są moją „piętą achillesową”? Czy lepiej radzę sobie pracując z danymi lub liczbami, czy raczej wolę przebywać z ludźmi i z nimi rozmawiać?
Bierzesz pod uwagę politologię, iberystykę, administrację publiczną lub inżynierię biomedyczną? Kim jest logistyk? Czym zajmuje się zawodowo kulturoznawca? Gdzie pracuje metalurg? Do podjęcia jakiej pracy przygotowuje kierunek „europeistyka”? Jakie warunki pracy ma geodeta? Sprawdź szczegółowe informacje na temat interesujących Cię kierunków,  co kryje się pod ich nazwą i jakie są możliwości zatrudnienia po ukończeniu studiów.

Gdzie studiować?

Wiele kierunków można studiować na różnych uczelniach, np. grafikę na uczelniach artystycznych i technicznych a ochronę środowiska czy informatykę na uniwersytetach lub politechnikach. Rodzaj uczelni to jednak nie tylko samo nazewnictwo. Ten sam kierunek studiów na różnych uczelniach może mieć inne podstawy i wymogi programowe, inne zajęcia laboratoryjne.
Internet, dni otwarte na uczelniach oraz informatory to podstawowe źródła informacji o uczelniach, więc korzystaj z nich! Fora internetowe i serwisy społecznościowe to kolejne źródło danych o uczelni. Znajdź studentów lub grupy związane z uczelnią, o której myślisz – przeczytaj dostępne informacje, zapytaj o wszystko, co Cię interesuje. Dni otwarte to okazja do przyjrzenia się wybranej szkole, do rozmów z pracownikami, uzyskania szczegółowych informacji czy uczestnictwa w interesujących wykładach, spotkaniach i imprezach tematycznych.

Opinie o uczelni

Rankingi i artykuły są cennym zbiorem informacji na temat interesujących Cię uczelni. Na portalach społecznościowych poszukaj wypowiedzi byłych lub aktualnych studentów. Natomiast archiwa wiadomości i newsy posłużą do sprawdzenia czy uczelnia nie miała lub nie ma jakiś kłopotów, np. z kadrą dydaktyczną lub przestarzałą infrastrukturą. Jeśli chcesz wiedzieć czy dana uczelnia jest wiarygodna a prowadzone przez nią programy studiów spełniają najwyższe standardy kształcenia, to wystarczy zajrzeć na oficjalną stronę Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, gdzie znajdziesz szczegółowe raporty.09

Uniwersytet Warszawski, jako pierwsza uczelnia w Polsce, otworzył studia magisterskie na kierunku kryminologia. Kierunek ten zapewnia zdobycie wiedzy z zakresu nauki o etiologii, fenomenologii oraz politykach radzenia sobie z przestępczością. Studia na kierunku Kryminologia odbywają się w trybie stacjonarnym oraz niestacjonarnym i trwają dwa lata. Absolwent otrzymuje tytuł magistra kryminologii.

Program studiów kryminologicznych

Program obejmuje teoretyczne i praktyczne zagadnienia przestępczości i zjawisk dewiacyjnych: genezę zachowań przestępczych i dewiacyjnych, rodzaje i rozmiary przestępczości, profile sprawców i ofiar, a także reakcje społeczne i prawne wobec zjawiska przestępczości. Program studiów kryminologicznych koncentruje się na zagadnieniach teoretycznych (teorie kryminologiczne wyjaśniające indywidualne i społeczne uwarunkowania przestępczości) oraz praktycznych (metody pomiaru i analizy zjawiska przestępczości). Wiele miejsca poświęcone jest instytucjom kontroli społecznej i prawnej oraz strukturze i kompetencjom poszczególnych służb porządku publicznego: policji, prokuraturze, sądownictwu, służbie więziennej i kuratorskiej. Atutem programu są przedmioty prawnoporównawcze, komparatystyczne, precedensowe orzeczenia sądów i trybunałów polskich i międzynarodowych. Analizowane są rozwiązania w zakresie polityki kryminalnej z uwzględnieniem ich efektów i kosztów. Poruszana jest problematyka praw człowieka wobec przymusu stosowanego przez państwo, w tym sytuacji osób odbywających kary izolacyjne. W zakresie naukowo-badawczym kryminologii znajduje się również analiza strategii zapobiegania przestępczości oraz znaczenie czynnika społecznego w kontrolowaniu i zapobieganiu przestępczości i zjawisk dewiacyjnych.

Dla kogo są te studia?

Uniwersytet Warszawski dedykuje kryminologię tym licencjatom, ale i magistrom, którzy chcą pracować w sektorze służb publicznych zajmujących się przestępczością, dewiacjami społecznymi, porządkiem publicznym, ale i działaniami na rzecz „klientów” wymiaru sprawiedliwości.
To studia odpowiednie dla przyszłych policjantów, funkcjonariuszy więziennych, pracowników rządowych i samorządowych komórek zajmujących się bezpieczeństwem, kuratorów, badaczy problemów społecznych, obrońców praw człowieka czy dziennikarzy.
Absolwent kierunku nabędzie wiedzę nt. zjawisk społecznych określanych jako kryminalne, związane z przestępczością. Poszerzy wiedzę o prawie karnym, prawie policyjnym i innych służbach mundurowych, jak również o biologicznych i psychologicznych aspektach funkcjonowania człowieka i mechanizmach jego zachowań, a także o kryminologii, wiktymologii i polityce kryminalnej.
Absolwent będzie potrafił zastosować poznane metody i techniki w procesie weryfikacji hipotez badawczych dotyczących m.in. uwarunkowań przestępczości, ryzyka wiktymizacyjnego oraz diagnozowania trendów przestępczości.
Absolwent kryminologii posiądzie także umiejętności zbierania informacji, ich weryfikacji, prowadzenia ukierunkowanej rozmowy i przygotowania planu naprawczego lub interwencyjnego.08

Do stażu urlopowego zalicza się lata faktycznie wykonywanej pracy oraz okresy nauki, służby wojskowej, pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Od długości stażu zależy wymiar urlopu wypoczynkowego pracownika.

Według kodeksu pracy pracownikowi przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze:

• 20 dni, jeśli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat,
• 26 dni, jeśli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Staż urlopowy

Wymiar urlopu wypoczynkowego wylicza się na podstawie tzw. stażu urlopowego, obejmującego lata:

• zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy,
• poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy,
• nauki,
• pobierania zasiłku dla bezrobotnych,
• odbytej czynnej służby wojskowej,
• zawodowej służby wojskowej,
• pełnienia służby w charakterze policjanta lub funkcjonariusza,
• prowadzenia gospodarstwa rolnego lub wykonywania pracy w gospodarstwie współmałżonka,
• przypadającego przed 1 stycznia 1983 r. okresu pracy po ukończeniu 16. roku życia w gospodarstwie rodziców lub teściów, poprzedzającego objęcie tego gospodarstwa,
• urlopu bezpłatnego, udzielonego na czas wykonywania pracy u innego pracodawcy,
• bezpłatnego urlopu szkoleniowego, udzielonego pracownikowi, który bez skierowania pracodawcy podnosi kwalifikacje zawodowe,
• urlopu bezpłatnego,
• zatrudnienia u pracodawców zagranicznych,
• wykonywania pracy nakładczej,
• za które pracownik otrzymał odszkodowanie z tytułu skrócenia mu okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
• za które pracownikowi przyznano wynagrodzenie w związku z orzeczeniem sądu przywracającym pracownika do pracy albo odszkodowanie z powodu bezprawnego rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę.

Podstawą do wyliczenia stażu pracowniczego są przedłożone przez pracownika świadectwa pracy oraz inne dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do stażu pracy.

Do określenia wymiaru urlopu należy obliczyć staż ogólny pracownika, sumując wszystkie okresy zatrudnienia na podstawie stosunku pracy oraz okresy podlegające zaliczeniu do stażu pracowniczego. Ogólny staż uzależniony jest przede wszystkim od lat pracy, ale mogą być też uwzględnione inne okresy, które na mocy odrębnych ustaw wliczane są do stażu pracownika.

W przypadku jednoczesnego pozostawania w dwóch lub więcej stosunkach pracy, wliczeniu podlega także okres poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego lub kolejnego stosunku pracy.

Okres kształcenia

Na wymiar urlopu wypoczynkowego pracownika ma wpływ także okres jego kształcenia w:

• zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – nie więcej niż 3 lata,
• średniej szkoły zawodowej – nie więcej niż 5 lat,
• średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych – 5 lat,
• średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,
• szkoły policealnej – 6 lat,
• szkoły wyższej – 8 lat,

przy czym wymienione okresy nauki nie podlegają sumowaniu.

Do stażu urlopowego wlicza się tylko ukończone okresy nauki, potwierdzone świadectwem (dyplomem) ukończenia. Nie ma znaczenia, w jakim systemie odbywała się nauka (dzienny, zaoczny, wieczorowy).07

Lokaty bankowe to gama różnego rodzaju produktów, niejednokrotnie znacznie różniących się pomiędzy sobą określonymi w umowie warunkami. Umiejętność doboru dopasowanego do własnych potrzeb produktu może stanowić o zysku lub zabezpieczeniu przed możliwością utraty zainwestowanych środków finansowych.

Rentowność (dochodowość) lokat bankowych

Celem zakładania lokaty bankowej jest uzyskanie satysfakcjonującego zysku kapitałowego. Lokaty bankowe określa się również mianem lokat terminowych. Wynika to z ustalenia sztywnego terminu zapadalności lokaty, z którym powinien liczyć się klient. Dla banków ten ustalony termin określa czas, w którym mogą dysponować pożyczonym kapitałem.

Oferowana przez banki rentowność lokat bankowych znacznie różni się pomiędzy poszczególnymi grupami produktów. Stąd najlepsza lokata jest produktem strukturyzowanym, łączącym zalety lokaty z zaletami funduszy inwestycyjnych, czyli minimalizującym ryzyko inwestycyjne.

Przy porównywaniu tradycyjnych ofert bankowych depozytów największe znaczenie ma oprocentowanie lokat bankowych. Nieco mniejsze natomiast ma wartość nominalna kapitału na lokacie. Istotnym czynnikiem przy porównaniu ofert bankowych jest częstotliwość kapitalizacji odsetek. Częstsza kapitalizacja powoduje wzrost rentowności lokaty, stąd też zapisy dotyczące tej kwestii zawarte w umowie cieszą się dużym zainteresowaniem.

Wybór dopasowanej lokaty to przede wszystkim konieczność przeprowadzenia analizy własnych możliwości finansowych, potrzeb wynikających z oczekiwanej wysokości zysku kapitałowego, oraz analizy porównawczej dostępnych produktów bankowych.

Rodzaje lokat bankowych

W zależności od parametrów i warunków umowy można skorzystać z różnych rodzajów lokat.

Lokata terminowa jest to typowa, zwykła lokata, jaką najczęściej banki oferują. Klient przekazuje swoje pieniądze do banku na określony czas. Po jego upływie otrzymuje zainwestowany kapitał wraz z naliczonymi odsetkami. Jest to zarazem jedna z najlepszych lokat, dająca największe zyski bez zbytniego ryzyka.

Lokata dynamiczna jest niżej oprocentowana od terminowej. Klient otrzymuje odsetki w zamian za trzymanie pieniędzy w banku, mając możliwość wypłaty pieniędzy w dowolnym czasie.

Lokata pieniężna polega na tym, że bank lokuje pieniądze klienta na specjalnie stworzonym do tego koncie. Pieniądze mogą być wypłacone po osiągnięciu pewnego zysku.

Lokata z dopłatą różni się od powyższych lokat tym, że można do niej, na określonych w warunkach umowy, dopłacać pewne sumy pieniędzy. Odsetki naliczane są na bieżąco od ulokowanej kwoty.

Lokata rentierska polega na tym, że zyski od wpłaconego kapitału wypłacane są co jakiś czas, a nie, jak w przypadku innych lokat, w jednej transzy.

Lokata dwuwalutowa – jedyna z wymienionych lokat, która nie gwarantuje zysku. Włożone pieniądze są przewalutowane na alternatywną walutę. Cały zysk w większości opiera się na różnicach w kursach walut.

Dokonanie właściwego wyboru zależy od porównania wielu czynników, przy czym wybór wartościowy dla jednej grupy osób może okazać się zbyt kosztowny dla innych inwestorów.

Od 1 marca 2018 roku obowiązują zwaloryzowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wysokości świadczeń emerytalno-rentowych.

Zasady waloryzacji świadczeń

Waloryzacja polega na pomnożeniu kwoty świadczenia w wysokości przysługującej na dzień 28 lutego 2018 rok przez wskaźnik waloryzacji wynoszący 102,98%.

Nowe kwoty świadczeń najniższych

Od 1 marca 2018 roku obowiązują nowe kwoty:

• najniższych emerytur i rent,
• dodatków i świadczeń pieniężnych wypłacanych wraz z emeryturą lub rentą albo samoistnie,
• maksymalnego zmniejszenia emerytur i rent w przypadku osiągania przychodu z działalności zarobkowej.

Kwoty najniższych świadczeń wynoszą:

• emerytura, renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy i renta rodzinna – 1029,80 zł;
• renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy – 772,35 zł;
• renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową i renta rodzinna wypadkowa – 1235,76 zł;
• renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową – 926,82 zł.

Najniższa renta jest zagwarantowaną przez państwo, jednak są od tej zasady wyjątki. To, ile wynosi najniższa renta – zależy od rodzaju świadczenia. Najniższa renta chorobowa z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a także renta socjalna, kształtują się na poziomie jeszcze niższym, niż tak zwana minimalna renta.

Najniższa renta chorobowa

Pierwszym przypadkiem, kiedy świadczenie jest niższe od gwarantowanej najniższej renty jest renta chorobowa. Wysokość renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy określona jest jako 75 % renty przysługującej w przypadku całkowitej niezdolności. Za niezdolną do pracy uznaje się osobę, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje jej odzyskania po przekwalifikowaniu.

Renta socjalna

Drugim przypadkiem, gdy świadczenie jest jeszcze mniejsze niż gwarantowana najniższa renta, jest renta socjalna. W tym przypadku ciężko nawet mówić o „najniższej rencie socjalnej”, ponieważ wyższych rent socjalnych nie ma. Stawka jest jedna i wynosi 84 % najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Renta socjalna jest to świadczenie przysługujące tylko i wyłącznie osobom pełnoletnim, które w sposób całkowity są niezdolne do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu. Uszczerbek sprawności organizmu musi powstać do 18 roku życia lub w trakcie nauki czyli przed ukończeniem 25 roku życia, a więc przed rozpoczęciem pracy zawodowej.

Najniższa renta inwalidzka

Renta inwalidzka to maksymalnie 75 % wysokości renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Renta inwalidzka to potoczna nazwa renty z tytułu niezdolności pracy. Przysługuje ona, jak sama nazwa wskazuje osobie, która stała się niezdolna do pracy, czy to wskutek choroby, czy wypadku przy pracy.

Podstawa prawna waloryzacji świadczeń

W 2018 r. waloryzacja emerytur, rent i innych świadczeń oraz dodatków następuje na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 ze zm.),

Na to odwieczne pytanie nie ma jednoznacznej i satysfakcjonującej odpowiedzi. I choć sposobów zarobienia dużej ilości pieniędzy jest wiele, to nadal wydaje się, że tylko nielicznym się to udaje.

Jak i gdzie można zarobić?

Giełda

To często pierwsza myśl, jeśli mówi się o zarobieniu dużych pieniędzy. Na giełdzie nie przychodzi nic łatwo, potrzeba dużo pracy i masy doświadczeń. Niezbędny jest tutaj duży kapitał początkowy (kilkadziesiąt tysięcy złotych jako kwota startowa). Mniejsze kwoty są po to, by poćwiczyć grę na giełdzie, a nie jako baza do zbudowania majątku. Osiągnięcie przyzwoitych pieniędzy przy małych kwotach zajmie lata – o ile nie będziemy tracić!

Forex

Zdania na temat Forexu są podzielone, część uważa że to świetny sposób bogacenia się, część się go boi. Forex jest dużo trudniejszy i jest tu więcej pułapek czekających na nowych inwestorów, dlatego przygodę na Forexie należy zacząć od dema i solidnie pracować nad zarządzaniem kapitałem, by pozostać w grze i móc zarabiać.

Własna działalność

Pracując na etacie ciężko zarobić na tyle dużo, by móc odkładać i żyć na konkretnym poziomie.  Własna działalność gospodarcza daje szanse na większy zarobek. Wielu „biznesmenów”, którzy próbowali sił ze swoją firmą nie podołali kosztom. Są też przypadki, gdy biznes się udał i zaczął generować przyzwoite zyski. Pomysłów na biznes jest wiele, np.:

• usługi remontowo-budowlane,
• usługi informatyczne, grafika komputerowa,
• sklepy stacjonarne lub internetowe,
• handel internetowy,
• rękodzieło.

Dobrym wyjściem, jeśli to możliwe, jest jednoczesne zatrudnienie na etacie i rozkręcenie własnego biznesu.

Praca on-line

Pracę zdalną preferują freelancerzy pracujący dla mediów i wydawnictw – redaktorzy, montażyści, korektorzy, graficy a także tłumacze, którzy do obróbki danego materiału potrzebują tylko kilku narzędzi (komputer, Internet, telefon). Inną formą zarabiania przez Internet jest wypełnianie ankiet, polegające na wyrażaniu swojej opinii w otrzymywanych mailowo ankietach czy też klikanie w reklamy. Można również prowadzić bloga o tematyce, która jest naszą pasją lub jesteśmy w niej ekspertami. Żeby zarobić pieniądze na blogowaniu, należy trafić w grupę zainteresowanych odbiorców oraz publikować dobre, ciekawe treści.

Dla mobilnych

Dobrym pomysłem na to, jak zarobić pieniądze jest świadczenie swoich usług u klienta.

Taką formę pracy wybierają np. wizażyści, fryzjerzy, fizjoterapeuci, masażyści, treserzy psów, konsultanci ślubni, spece od komputerów a nawet gosposie domowe. Telefonicznie umawiamy się z klientem na wizytę i w jego domu lub firmie robimy swoje.

Dla tych, co lubią doradzać

Doradzać można we własnym domu – mailowo lub telefonicznie. Internet udostępnia darmową wiedzę z wielu dziedzin, jednak większości informacji nie można odnieść do indywidualnych problemów. Dietetycy, radcy prawni, psychoterapeuci, styliści czy doradcy zawodowi dysponują odpowiednią wiedzą i umiejętnością zastosowania jej w praktyce. Niezbędne do rozpoczęcia takiej działalności jest posiadanie odpowiednich kwalifikacji czy certyfikatów lub doświadczenia zawodowego.

Banki coraz bardziej upraszczają procedury związane z założeniem konta: cały proces przebiega szybko i bez zbędnych formalności, a klienci mają do wyboru różne sposoby otwarcia rachunku bankowego, np.:

przez Internet

Aby otworzyć konto przez internet, należy wejść na stronę wybranego banku i wypełnić formularz podając wymagane dane: swoje imię i nazwisko, datę i miejsce urodzenia, adres zamieszkania i zameldowania, dane kontaktowe (e-mail i numer telefonu), PESEL, a także serię, numer i termin ważności dowodu osobistego. Niektóre banki wymagają również dołączenia skanu lub zdjęcia obu stron dowodu osobistego lub innego dokumentu tożsamości (paszport, prawo jazdy, legitymacja ubezpieczeniowa, legitymacja emeryta/rencisty lub studenta/ucznia). Czasami mogą być wymagane: aktualny wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego przez inny bank na terenie Polski lub Unii Europejskiej, skan polisy ubezpieczeniowej, zaświadczenie o adresie zameldowania, dokument potwierdzający uzyskiwanie przychodów wydany przez pracodawcę, aktualny rachunek za czynsz, energię elektryczną, gaz, telefon, itp. Na dokumencie muszą być widoczne dane osobowe, a w niektórych przypadkach również adres zamieszkania.

Na koniec potwierdzamy zapoznanie się z regulaminem konta, wzorem umowy oraz tabelą opłat i prowizji. Potwierdzenie nie oznacza podpisania umowy. Ww. dokumenty będą dostępne do wglądu w załączniku do wniosku. Wysyłamy wniosek przez wybranie opcji „wyślij”.

W trakcie wypełniania wniosku wybieramy sposób zawarcia umowy. Banki zazwyczaj proponują:

• Dostarczenie umowy przez kuriera pod adres wskazany przez zakładającego konto. Podpisany egzemplarz oddajemy kurierowi, drugi zachowujemy dla siebie.
• Zawarcie umowy poprzez wykonanie zwykłego przelewu na dowolną kwotę ze swojego konta w innym banku na rachunek podany we wniosku (jako wyraz oświadczenia woli o zawarciu umowy i potwierdzenie danych). Potwierdzenie zawarcia umowy wraz z numerem klienta otrzymujemy drogą elektroniczną. Dane z wniosku (imię i nazwisko, adres) muszą być zgodne z danymi przelewu.
• Podpisanie umowy w placówce banku.

w placówce banku

W tym przypadku wszystkimi formalnościami zajmie się doradca klienta. Do podpisania umowy potrzebny będzie dowód osobisty i w niektórych przypadkach drugi dokument tożsamości.

przez infolinię

W wielu bankach ustny wniosek o założenie konta w banku można złożyć przez infolinię. Podczas rozmowy z konsultantem podawane są takie same dane, co w przypadku wypełniania wniosku przez internet. Podpisanie umowy następuje w placówce banku lub za pośrednictwem kuriera.

przez aplikację mobilną

Niektóre banki umożliwiają wypełnienie wniosku o założenie konta w banku przez aplikację mobilną. W tym przypadku obowiązują te same dokumenty i sposoby podpisania umowy, jak przez internet.

Po podpisaniu umowy, zgodnie z dalszymi instrukcjami banku, należy uruchomić swój dostęp do bankowości internetowej, a po otrzymaniu karty aktywować ją i nadać numer PIN.

Szczegółowe informacje na temat zakładania kont znajdują się na stronach internetowych poszczególnych banków.

Pierwszym krokiem przy zakładaniu własnej firmy jest wybór formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej. Każda forma działalności gospodarczej ma swoje zalety i wady, również ta najpopularniejsza – jednoosobowa działalność gospodarcza.

Działalność ta ma najprostszą, najszybszą i jednocześnie bezpłatną formę rejestracji.

Zalety i wady jednoosobowej działalności gospodarczej

Zalety:

• nie potrzebujemy kapitału zakładowego,
• nie musimy prowadzić pełnej księgowości,
• mamy większą możliwość korzystania z ulg i dotacji,
• mamy duże szanse na otrzymanie dotacji unijnych oraz dofinansowania z urzędu pracy.

Wady:

• odpowiadamy osobiście za wszystkie długi firmy,
• odpowiedzialność rozciąga się również na współmałżonka,
• jednoosobowa działalność gospodarcza jest zarejestrowana na konkretną osobą – nie podlega dziedziczeniu ani nie można jej sprzedać.

Założenie jednoosobowej działalności gospodarczej opłaca się szczególnie tym osobom, które funkcjonują w branżach niepodlegających wysokiemu ryzyku finansowemu.

Forma opodatkowania

Wybór opodatkowania działalności jest uzależniony od rodzaju biznesu, wielkości prognozowanych przychodów, chęci korzystania z ulg podatkowych czy rozliczania z małżonkiem. Mamy do wyboru cztery formy opodatkowania (PIT, CIT, ryczałt od przychodów, karta podatkowa).

Kody PKD

Zakładając własną firmę, mamy obowiązek określić jaki rodzaj usług będzie wykonywany. Pomocne będą do tego kody PKD – zbiór rodzajów działalności społeczno-gospodarczej, które występują w gospodarce narodowej.

Księgowość

Księgowość w firmie wiąże się z prowadzeniem odpowiedniej dokumentacji związanej z działalnością gospodarczą, ma na celu rejestrowanie wszystkich przychodów, kosztów ponoszonych przez firmę, wynagrodzeń pracowników oraz rozliczeń podatków. Trzeba wybrać formę prowadzonej księgowości, ponieważ w momencie rejestracji wskazuje się, miejsce przechowywania dokumentacji księgowej firmy.

Rejestracja

W celu rejestracji firmy musimy uzyskać wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wniosek CEIDG-1 można wypełnić on-line lub tradycyjnie, w formie papierowej. Taka rejestracja działalności gospodarczej jest bezpłatna.

Złożony we właściwym urzędzie gminy formularz CEIDG-1 jest jednocześnie:

• wnioskiem o uzyskanie, zmianę albo skreślenie wpisu w rejestrze REGON,
• zgłoszeniem identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym do naczelnika urzędu skarbowego (NIP),
• oświadczeniem o wyborze formy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
• zgłoszeniem albo zmianą zgłoszenia płatnika składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych,
• oświadczeniem o kontynuowaniu ubezpieczenia społecznego rolników.

Konto i pieczątka

Otwarcie firmowego konta bankowego i wyrobienie pieczątki firmowej kończy proces założenia działalności. Na koncie firmowym będą przebiegały różne transakcje – od kupna i sprzedaży, poprzez rozliczenia podatkowe i opłaty składek ZUS. Natomiast pieczątka firmowa posłuży do załatwiania różnych formalności urzędowych.

Rozwój transportu krajowego i międzynarodowego spowodował, że spedytorzy wymiennie nazywani specjalistami do spraw eksportu cieszą się niezwykłym zainteresowaniem na rynku pracy. Na czym polega praca osoby zatrudnionej w charakterze spedytora? W jakich warunkach pracuje? Jakie są zarobki specjalisty ds. eksportu?

Charakterystyka profesji

Najprościej ujmując spedytor to pracownik branży TSL (transport – spedycja – logistyka), który odpowiedzialny jest za organizację transportu towarów bądź osób. Obowiązki osoby zatrudnionej w charakterze spedytora można podzielić na dwie grupy: na tzw. spedycję właściwą i czynności związane z przemieszczaniem i zajęciami dodatkowymi.

Spedycja właściwa

W zakresie spedycji właściwej wyróżnić można takie czynności jak: pozyskiwanie zleceń na przewóz towaru z wykorzystaniem środków transportu, zawieranie umów, sporządzanie dokumentacji transportowej, ubezpieczanie przesyłki, odbiór przesyłki od nadawcy i dostarczenie jej do odbiorcy, itd. Osoba zajmująca się tylko ww. czynnościami określana jest mianem spedytora „czystego”.

Dodatkowe czynności spedytora

W ramach czynności związanych z przemieszczaniem i usługami dodatkowymi spedytor zajmuje się: dowozem, przewozem, załadunkiem, wyładunkiem i przeładunkiem towaru. Do jego kompetencji należy również: składowanie przesyłki, pobieranie opłat, itd. Pracownik, którego obowiązkiem jest zarówno spedycja właściwa jak i dodatkowa określany jest mianem spedytora mieszanego.

Praca specjalisty do spraw eksportu

Swoje obowiązki spedytor może wykonywać tylko na terenie kraju (spedytor krajowy) jak i poza jego granicami (spedytor międzynarodowy). W przypadku spedycji międzynarodowej zakres obowiązków spedytora jest nieco szerszy i obejmuje on dodatkowo załatwianie formalności celnych.

Spedytorzy zatrudniani są na pełen etat. Standardowo pracują 5 dni w tygodniu przez 8 h dziennie. Jednak nieustannie muszą być „pod telefonem”, albowiem to właśnie od nich zależy sukces procesu spedycyjnego. Mogą więc być zmuszeni do przerwania urlopu czy skrócenia weekendu, aby wykonywać powierzone im obowiązki.

Miejscem pracy spedytora jest biuro a czasami magazyn, gdzie za pomocą zdobyczy techniki, takich jak: telefon, komputer, urządzenia biurowe kontaktuje się z klientami i śledzi transport danej przesyłki.

Osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie w zakresie spedycji znajdzie zatrudnienie m.in. w firmach spedycyjnych, transportowych, handlowych, przedsiębiorstwach transportu kolejowego, etc.

Zarobki spedytora

Początkujący spedytor krajowy może liczyć na zarobki w wysokości 2000 złotych netto. Im większe doświadczenie i dłuższy staż pracy, tym zarobki ulegają znacznemu zwiększeniu i mogą wynieść nawet 3500 tysięcy złotych. Na znacznie wyższą pensję mogą liczyć osoby zatrudnione w charakterze spedytora międzynarodowego. Osoba na takim stanowisku może liczyć na pensję w wysokości około 6 tysięcy złotych netto.