Mechanizm rozmowy kwalifikacyjnej

Rozmowa kwalifikacyjna to możliwość błyskotliwego rozwijania składników dokumentów aplikacyjnych. Rozbudowane ale konkretne wypowiedzi świadczą o tym, że kandydat jest przekonany co do swoich kwalifikacji.

Przykłady pytań:

Proszę opowiedzieć trochę o sobie.
Pracodawca nie oczekuje opowieści o życiu osobistym. Odpowiedź powinna być związana z przyszłym stanowiskiem pracy i celem zawodowym. Można poruszyć temat kierunku ukończonych studiów, doświadczenia zawodowego czy pełnionych funkcji.

Na czym polegała Pana/Pani poprzednia praca?
Należy wziąć pod uwagę wszystkie obowiązki i doświadczenia, którymi warto się pochwalić (szczególnie te, które mogą mieć znaczenie w pracy, o którą się ubiega).

Dlaczego odszedł Pan/odeszła Pani z poprzedniej pracy?
Wymieniamy tylko te powody, które stawiają nas w korzystnym świetle.

Co sądzi Pan/Pani o poprzednim pracodawcy?
Zawsze należy przytoczyć opinię pozytywną i konkretne przykłady. Nie należy krytykować poprzednich pracodawców. Rozmówca może nabrać obaw, że w przyszłości będzie krytykowana również jego firma.

Czy wykonywał Pan/Pani ten rodzaj pracy?

• Jeżeli mamy doświadczenie w wykonywaniu pracy, mówimy o niej w taki sposób, aby przekonać pracodawcę, że znamy się na tej pracy i jesteśmy w stanie ją wykonywać.
• Jeśli nie mamy dużego doświadczenia w danej dziedzinie, opowiedzmy o czymś, co świadczyłoby, że łatwo i skutecznie uczymy się zawodu lub mamy do tego zapał.

Dlaczego chce Pan/Pani tutaj pracować?
Pracodawca chce poznać motywację kandydata. Zależy mu na rozpoznaniu możliwości dłuższej współpracy. Jest to również okazja opowiedzenia, co wiemy na temat firmy.

Dlaczego powinniśmy zatrudnić właśnie Pana/Panią?
Udzielając szybkiej i zwięzłej odpowiedzi sprawimy wrażenie, że wiemy dlaczego powinniśmy dostać tę pracę.
Warto jeszcze raz przypomnieć o swoich zaletach, nawet gdybyśmy mieli powtórzyć już powiedziane rzeczy.

Jakie są Pana/Pani najmocniejsze strony?
To kolejna szansa na zaprezentowanie swoich doświadczeń, umiejętności i cech osobowościowych, istotnych z punktu widzenia poszukiwanej pracy.

Jakie są Pana/Pani słabe strony?
„Nie mam żadnych słabych stron” – nie zostanie dobrze odebrane. Można wymienić cechy, które w sposób pozytywny, pod kątem przyszłej pracy, można wytłumaczyć. Rozwiązaniem jest również wspomnienie o słabej stronie, która będzie bez znaczenia na proponowanym stanowisku.

Jaką chciałby Pan/Pani otrzymać pensję?
Czasem zarobki są sztywno ustalone, czasami mogą być przedmiotem negocjacji.
Warto dowiedzieć się jakie są zarobki osób wykonujących taką samą lub podobną pracę. Oczekiwania finansowe formułować należy w formie widełek (od – do). Pensja minimalna to „minimum socjalne”, poniżej którego nie chcemy podjąć pracy, zaś maksymalna może być zawyżona o 15%.

Czy ma Pan/Pani jakieś pytania?
Warto zadawać pytania, gdyż świadczą o naszym zainteresowaniu stanowiskiem oraz o orientacji w świecie pracy. Mogą to być ogólne pytania o firmę: jej strukturę, plany na przyszłość oraz dotyczące umowy o pracę, możliwości szkolenia, itp.

Zarówno spedycja, jak i logistyka są specjalizacjami powiązanymi z sektorem transportu. Choć podobieństw i wspólnych obszarów dla obu dziedzin jest dużo, istnieje między nimi również sporo różnic.

Spedycja

Spedycja to działalność polegająca na organizowaniu przewozu towarów. Spedycja wchodzi w skład logistyki, zajmuje się więc węższym zakresem działań – przemieszczaniem dóbr i towarów w zakresie obowiązującego prawa i działalności gospodarczej. Spedytor musi być specjalistą w dziedzinie transportu i mieć duże doświadczenie w przewozie towarów. W przypadku spedytora wymagana jest dokładniejsza znajomość prawa krajowego i międzynarodowego, a także perfekcyjna znajomość kilku języków obcych, matematyka i statystka.

Działania spedytora obejmują czynności takie, jak przyjmowanie zleceń na przewóz dóbr, zawieranie umów z klientami, kompletowanie niezbędnych dokumentów, zorganizowanie środka do transportu towaru, wystawianie dokumentów spedycyjnych (np. listy przewozowe) i ostateczne nadanie przesyłki. Spedytor zajmuje się więc organizowaniem przewozu w praktyce.

Logistyka

Logistyka zajmuje się planowaniem sprawnego przepływu towarów, przemieszczania materiałów, dóbr lub ludzi oraz zarządzaniem całym procesem.

W skład procesów logistycznych wchodzi między innymi planowanie, projektowanie, wdrażanie, realizacja, a w późniejszych etapach kontrola i nadzór procesu transportu. Sama logistyka dzieli się również na kilka mniejszych dziedzin, a każda z nich kładzie nacisk na poszczególne obszary funkcjonowania samej logistyki.
Specjalista ds. logistyki musi mieć wiedzę z zakresu technologii transportowych i przeładunkowych oraz planowania i projektowania procesów logistycznych. Niezbędne są również umiejętności zarządzania i organizacji, specjalistyczna wiedza marketingowa, ekonomiczna, informatyczna oraz podstawy prawa.

Specjalista ds. logistyki, oprócz obowiązków spedytora, zajmuje się planowaniem trasy przewozu ładunków i środków, przy uwzględnieniu szybkości i efektywności transportu. Logistyk ma szerszy zakres obowiązków, ponieważ musi być specjalistą nie tylko w dziedzinie transportu, ale również ekonomii i handlu.

Kto może być logistykiem, a kto spedytorem?

Obie specjalizacje: spedycja i logistyka wymagają odpowiedniej wiedzy z zakresu szeroko pojmowanego transportu oraz odpowiednich umiejętności i cech charakteru. Praca w każdym z tych sektorów wiąże się ze sporym stresem i wymaga umiejętności szybkiego podejmowania decyzji, dogłębnego i sprawnego analizowania sytuacji oraz przewidywania dalszych wydarzeń.

To, co różni spedycję i logistykę, to także fakt, iż w roli logistyka sprawdzi się bardziej umysł ścisły, spedytor natomiast może mieć bardziej humanistyczne spojrzenie na świat. W roli logistyka sprawdzi się osoba, która potrafi logicznie myśleć, jest dokładna w tym, co robi i zagadnienia związane ze swoją pracą ocenia analitycznie. Spedytor powinien posiadać umiejętność rozmawiania z ludźmi i prowadzenia negocjacji, to praca polegająca bardziej na przekonaniu kogoś do swoich racji, niż na ścisłym trzymaniu się cyferek i liczb.

Mówiąc o spedytorze przez duże „S” na myśli mamy osobę doświadczoną, zdolną do szybkich i trafnych decyzji, która w swojej karierze zawodowej stawia czoła niejednej kryzysowej sytuacji, zna rynek i jego kaprysy oraz świetnie radzi sobie w kontaktach zarówno z przewoźnikami, jak i klientami.

Specyfika zawodu

Umiejętność pracy pod presją czasu, podejmowania szybkich i odpowiedzialnych decyzji, szeroko pojęte zdolności analityczne, odporność na stres – to cechy, których spedytorowi zabraknąć nie może. Praktyka szybko dyskwalifikuje osoby nieradzące sobie ze sporą ilością czynności do wykonania naraz. Wielozadaniowość to umiejętność niezbędna do osiągania dobrych wyników. Taka specyfika pracy wiąże się ściśle z ryzykiem zawodowym. Jednoczesne zajmowanie się kilkunastoma/kilkudziesięcioma ładunkami dziennie u osoby nieprzywykłej do takiego trybu pracy może prowadzić do błędów. Niestety, w tym zawodzie nawet drobne pomyłki (takie jak np. błąd w wymiarach ładunku) mogą mieć poważne konsekwencje.

Dodatkową trudnością pracy spedytora jest łączenie skuteczności działania z wysoko rozwiniętymi umiejętnościami interpersonalnymi. Zdolności negocjacyjne, profesjonalizm, umiejętność zdefiniowania i sprecyzowania potrzeb klienta, zaufanie i chęć do współpracy ze strony przewoźników – wszystko to składa się na zadowalające zarobki, premie czy ilość zleceń.
Dla osób znających języki, łatwo uczących się nowych rzeczy, praca jako spedytor może się okazać wyzwaniem, które warto podjąć. Jest to jednak jeden z tych zawodów, do których trzeba się „przymierzyć” w praktyce, by stwierdzić z całą pewnością, że się doń nadajemy.

Obowiązki i dokumentacja
Do obowiązków spedytora należy również przygotowanie odpowiednich dokumentów transportowych, w tym listu przewozowego CMR dokumentującego proces transportu. Jeśli ładunek wymaga odprawy celnej, spedytor zleca ją agentowi celnemu. Firmy spedycyjne zazwyczaj świadczą usługi agencji celnej. Jeśli nie mają własnej agencji celnej korzystają z usług agencji celnych, z którymi mają podpisane umowy. Spedytor musi więc znać zagadnienia prawa transportowego i czasu pracy kierowców oraz innych dokumentów takich, jak dokumenty celne czy ADR.

Wykształcenie i umiejętności
Praca spedytora wymaga odporności na stres, umiejętności komunikacyjnych oraz znajomości języków obcych przynajmniej w stopniu komunikatywnym. Na tym stanowisku wymagane jest wykształcenie średnie, zwłaszcza po kierunkach technik spedytor czy technik logistyk. Mile widziany jest też rozwój i uzupełnienie wykształcenia o studia wyższe kierunkowe w zakresie transportu czy logistyki.

Zarobki spedytora

Zarobki spedytora międzynarodowego często są uzależnione od obrotów handlowych firmy co, jak podkreślają spedytorzy, jest dobrym motywatorem do pracy i nie ogranicza możliwości zarobków.

Średnie wynagrodzenie na stanowisku spedytora wynosi 4 000 zł. Co drugi specjalista ds. spedycji otrzymuje pensję od 3 077 zł do 5 219 zł. Na zarobki powyżej 5 219 zł może liczyć grupa 25% najlepiej opłacanych spedytorów.

Studia artystyczne nie są dla wszystkich. Przeznaczone są dla osób utalentowanych i kreatywnych, które rozwijanie swoich pasji traktują poważnie i wiążą z tym swoją przyszłość. Niektórzy uważają, że taki wybór to „pójście na łatwiznę”. Nic bardziej mylnego! Studia artystyczne to nie tylko zajęcia na uczelni – to przede wszystkim samodzielna praca, wymagająca samodyscypliny i zaangażowania.

Studia artystyczne to propozycja dla estetów, osób wrażliwych na kształty, barwy, dźwięki, fakturę, bryłę, piękno i funkcjonalność, ludzi muzykalnych, kreatywnych, czerpiących inspiracje z otoczenia i potrafiących dostarczać innym emocji oraz niezapomnianych przeżyć.

Jeśli więc marzysz o karierze aktora, piosenkarza, muzyka, tancerza, plastyka, reżysera, fotografa, architekta czy projektanta wnętrz, to studia artystyczne będą właściwą drogą kształcenia dla Ciebie. W przypadku niektórych kierunków artystycznych bardzo przydatny, niezbędny wręcz, będzie talent. Bez zdolności muzycznych czy plastycznych trudno studiować w akademiach muzycznych oraz na uniwersytetach artystycznych.

Oferty uczelni artystycznych

W procesie rekrutacji na studia artystyczne wyniki matury mają znaczenie drugorzędne. Największą rolę odgrywają wyniki egzaminów wstępnych, w tym praktycznych, podczas których  weryfikowane są zdolności i predyspozycje kandydatów.

Kiedyś o studentach kierunków artystycznych zwykło się myśleć jak o niebieskich ptakach. Jednak w dobie powszechnej informatyzacji również sztuka zmienia swój charakter. Komputer stał się takim samym równoprawnym narzędziem pracy artysty, jak płótno, pędzel, dłuto czy instrument muzyczny.

Oferty uczelni artystycznych działających w Polsce są naprawdę szerokie. ASP proponuje „klasyczne” kierunki jak malarstwo czy rzeźba, ale również kierunki wykorzystujące cyfrowe technologie i nowe media. Na Akademii Muzycznej można studiować instrumentalistykę, wokalistykę czy dyrygenturę. „Filmówka” to idealna szkoła dla przyszłych reżyserów czy operatorów. Przed podjęciem decyzji, zapoznaj się charakterystyką poszczególnych kierunków, żeby dowiedzieć się, na czym dokładnie polegają dane studia i jakie kompetencje uzyskasz po ich ukończeniu.

Praca dla absolwentów studiów artystycznych

Absolwenci kierunków uznanych za artystyczne mogą znaleźć pracę w teatrze, filmie, telewizji, placówkach kultury, muzeach. Mogą także prowadzić własną działalność usługową, produkcyjną lub doradczą.

Po ukończeniu studiów artystycznych można realizować się zawodowo przy tworzeniu produkcji fabularnych, seriali, programów telewizyjnych, filmów dokumentalnych, reportaży, teledysków, reklam, spektakli.

Absolwenci studiów artystycznych pracują jako: projektanci ubrań, mebli, wnętrz, styliści, animatorzy filmów, graficy, artyści malarze, konserwatorzy sztuki, fotograficy, rzeźbiarze, tancerze, soliści, członkowie zespołów estradowych, a także nauczyciele.

Bardzo często absolwenci uczelni artystycznych pracują jako „wolni strzelcy” – z jednej strony daje to ogromną wolność i poczucie spełnienia, z drugiej – nie zawsze gwarantuje stabilizację ekonomiczną.

Kalisz jest jednym z najstarszych miast w Polsce i liczącym się ośrodkiem akademickim na mapie województwa wielkopolskiego. Działają tutaj następujące uczelnie państwowe i prywatne:

• Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Kaliszu,
• Wydział Pedagogiczno-Artystyczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Kaliszu,
• Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi, Wydział Ekonomii w Kaliszu,
• Centralny Ośrodek Szkolenia Służby Więziennej w Kaliszu (wyższa szkoła oficerska).

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Kaliszu

PWSZ została powołana 15 lipca 1999 roku jest najstarszą i największą uczelnią państwową działającą w tym mieście. Kształci się na niej ponad 4000 studentów na 13 kierunkach studiów i 28 specjalnościach w ramach studiów I i II stopnia oraz na studiach podyplomowych i programach MBA.
Lista kierunków prowadzonych na studiach I stopnia:

• Bezpieczeństwo wewnętrzne,
• Budownictwo,
• Elektrotechnika,
• Fizjoterapia,
• Informatyka,
• Inżynieria środowiska,
• Kosmetologia,
• Mechanika i budowa maszyn,
• Pielęgniarstwo,
• Położnictwo,
• Ratownictwo medyczne,
• Wychowanie fizyczne,
• Zarządzanie.

Lista kierunków prowadzonych na studiach II stopnia:

• Inżynieria środowiska,
• Mechanika i budowa maszyn,
• Pielęgniarstwo.

Wydział Pedagogiczno-Artystyczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

WP-A prowadzi kaliskie studia od 30 lat, a nazwa Wydziału nawiązuje do początków funkcjonowania w Kaliszu studiów poznańskiego Uniwersytetu.
Na Wydziale nadal prowadzone są studia z obszaru nauk pedagogicznych i artystycznych, jednak dynamicznie rozszerzana jest oferta kierunków filologicznych oraz z obszaru nauk humanistycznych i społecznych.
Wydział Pedagogiczno-Artystyczny prowadzi obecnie kształcenie w ramach I i II stopnia, w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym, na następujących kierunkach:

• Edukacja artystyczna w zakresie Sztuki muzycznej,
• Edukacja artystyczna w zakresie Sztuk plastycznych,
• Filologia polska,
• Filologia: (anglistyka),
• Informacja naukowa i Bibliotekoznawstwo,
• Ochrona dóbr kultury,

Wyższa Szkoła Finansów i Informatyki im. prof. Janusza Chechlińskiego w Łodzi, Wydział Ekonomii w Kaliszu

WSFiI to prywatna szkoła wyższa założona w roku 1997 w Łodzi przez Bank PBG, Bank Przemysłowo-Handlowy i Powszechny Bank Kredytowy. Od 2002 roku uczelnia posiada ośrodek zamiejscowy w Kaliszu.
W Kaliszu można skorzystać wyłącznie z oferty kształcenia Wydziału Ekonomii WSFiI, w której znajdują się trzyletnie studia licencjackie stacjonarne i niestacjonarne na kierunku Ekonomia z następującymi specjalnościami:

• Rachunkowość,
• Gospodarka i administracja samorządowa,
• Bankowość i finanse przedsiębiorstw.

Centralny Ośrodek Szkolenia Służby Więziennej w Kaliszu

COSSW jest jednostką organizacyjną Służby Więziennej, powołaną do prowadzenia szkolenia i doskonalenia zawodowego funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej. COSSW przygotowuje słuchaczy do wykonywania zadań służbowych i wyposaża ich w wiedzę ogólnopenitencjarną, społeczno-prawną i specjalistyczną oraz w umiejętności zachowania się w różnych sytuacjach zawodowych.

Fizjoterapia, to medyczny kierunek studiów związany z ochroną zdrowia pozwalający na zdobycie wiedzy z zakresu nauk medycznych oraz nauk biologicznych, niezbędną do kształtowania, podtrzymywania, przywracania sprawności oraz wydolności osób w różnym wieku. Najpopularniejsze specjalności to:

Fizjoterapia w pediatrii

Kierunek dla absolwentów Fizjoterapii oraz Rehabilitacji.

Celem studiów jest pogłębienie wiedzy i doskonalenie umiejętności zawodowych osób pracujących z dziećmi niepełnosprawnymi oraz dziećmi z dysfunkcjami psychoruchowymi.

Program studiów obejmuje dziedziny takie, jak: semiologia schorzeń wieku dziecięcego, ocena rozwoju dziecka, psychologia rozwoju dziecka i współczesne metody neurofizjologiczne w rehabilitacji dziecięcej. Poruszane są także problemy rehabilitacji mowy, rehabilitacji oddechowej oraz właściwej pielęgnacji. Słuchacze doskonalą także umiejętności z zakresu metod Ruchu Rozwijającego i Integracji Sensorycznej, Masażu Shantali, a także pływania niemowląt i jogi dla dzieci.

Fizjoterapia w geriatrii

Kierunek dla absolwentów Fizjoterapii, Wychowania Fizycznego, Pielęgniarstwa, Terapii Zajęciowej.

Poruszane zagadnienia dotyczą rehabilitacji a także psychologii i komunikacji z osobami po 65 roku życia. Zajęcia mają wymiar praktyczny i przygotowują do pracy z wykorzystaniem metod neurofizjologicznych i pracy z tkankami miękkimi w: rehabilitacji po udarze mózgu, terapii nietrzymania moczu, osteoporozie, chorobie zwyrodnieniowej stawów, depresji, chorobie Parkinsona i Alzheimera.

Fizjoterapia z elementami osteopatii w onkologii

Kierunek dla absolwentów Fizjoterapii, Rehabilitacji oraz dla lekarzy.

Celem tych studiów podyplomowych jest zdobycie praktycznych umiejętności i rzetelnej wiedzy z zakresu chorób nowotworowych, objawów, diagnostyki, czynników ryzyka; nowoczesnych sposobów leczenia; medycyny paliatywnej; czynnościowych następstw leczenia nowotworów złośliwych; bezpieczeństwa i skuteczności metod fizjoterapeutycznych; reedukacji utraconej funkcji; poprawy jakości życia w trakcie i po leczeniu onkologicznym.

Praktyczny charakter studiów pozwala poznać metody i techniki stosowane u pacjentów z chorobą nowotworową m. in.: manualny drenaż limfatyczny z bandażowaniem,  kompleksową terapię pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, pracę z tkankami miękkimi po zabiegach chirurgicznych, psychoonkologię, kompleksową terapię pacjentów po radio- i chemioterapii.

Fizjoterapia w sporcie

Kierunek dla absolwentów Fizjoterapii, Rehabilitacji, lekarzy i pielęgniarek oraz absolwentów AWF kierunku trenerskiego.

Celem studiów jest poszerzenie wiedzy i umiejętności praktycznych osób zawodowo zajmujących się rehabilitacją i usprawnianiem pacjentów uprawiających sport zawodowo jaki i amatorsko.

Słuchacz pozna m. in. współczesne formy terapii wykorzystywane podczas leczenia urazów sportowych pełno- i niepełnosprawnych pacjentów, techniki usuwania napięć i dysfunkcji w obrębie układu mięśniowo-powięziowego. Uzyska także informacje o stosowaniu środków pomocniczych w rehabilitacji pourazowej, suplementacji i dopingu w sporcie.

Szkolnictwo wyższe

W Niemczech sektor szkolnictwa wyższego obejmuje uniwersytety i szkoły wyższe (techniczne, pedagogiczne, teologiczne), akademie muzyczne i artystyczne oraz wyższe szkoły zawodowe. Można też kształcić się w szkołach administracji publicznej oraz prowadzonych przez niektóre landy szkołach zawodowych. Informacje nt. uczelni znaleźć można na stronach: Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej (Deutscher Akademischer Austausch Dienst, DAAD) oraz Konferencji Rektorów Szkół Wyższych (HRK). DAAD ma również swoje przedstawicielstwo w Polsce.

Rekrutacja

W przypadku Polaków podstawą dostania się na studia w Niemczech jest zdana matura. Świadectwa dojrzałości wydane przez licea profilowane i zawodowe umożliwiają podjęcie studiów tylko na kierunkach o zbliżonym profilu. Należy sprawdzić czy wybrany kierunek jest objęty regulacją (numerus clausus) lub należy do systemu uni-assist. Ta ostatnia to procedura rekrutacyjna zorganizowana przez DAAD i HRK, pozwalająca na złożenie jednego kompletu dokumentów przy ubieganiu się o miejsce na kilku uczelniach. Uni-assist nie jest usługą darmową. Jeśli wybrana szkoła nie należy do systemu uni-assist, musisz o wszystko zadbać sam. A jeśli wybrałeś medycynę, stomatologię, weterynarię lub farmację – i twój kierunek objęty jest numerus clausus – musisz skorzystać z procedury rekrutacyjnej na stronie www.hochschulstart.de, stworzonej przez HRK. Wymagane dokumenty rekrutacyjne to: oficjalnie potwierdzona kopia świadectwa maturalnego, przetłumaczona lista przedmiotów i ocen ze szkoły średniej, zdjęcie paszportowe i fotokopia paszportu oraz potwierdzenie znajomości języka. Po otrzymaniu potwierdzenia przyjęcia na studia należy dokonać rejestracji na uczelni.

Terminy i egzaminy

Rok akademicki podzielony jest na dwa semestry: w wyższych szkołach zawodowych semestr zimowy trwa od 15 września do końca lutego, semestr letni – od 15 marca do końca sierpnia; na uniwersytetach semestr zimowy trwa od 15 października do marca, semestr letni – od 15 kwietnia do września. Dokumenty można składać (bezpośrednio, przez uni-assist lub www.hochschulstart.de) w terminach określonych przez uczelnie.

Egzaminy organizowane są w nielicznych przypadkach, np. w szkołach artystycznych i sportowych, ale także na kierunkach architektonicznych i związanych z projektowaniem.

Znajomość języka, certyfikaty

Na kierunkach z wykładowym niemieckim wymagane są certyfikaty TestDaF (Test Deutsch als Fremdsprache) lub DSH (Deutsche Sprachprüfung für den Hochschulzugang). Więcej szczegółów nt. niemieckich certyfikatów znajdziesz na stronach www.daad.de, www.testdaf.de lub organizacji FaDaF (Fachverband Deutsch als Fremdsprache – Professional Association of German as a Foreign Language). Tam, gdzie wykładowym jest angielski wymagany jest certyfikat TOEFL, IELTS lub podobny.

Finanse studentów

Ustalanie opłat za studia leży w gestii landów. Aktualną tabelę opłat można znaleźć na stronie www.studis-online.de.

Możliwości uzyskania stypendium są uzależnione od uczelni i kierunku studiów (informacje dostępne na stronie www.daad.de).

Przepisom Ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2012 r. poz. 1155 i z 2013 r. poz. 567) podlegają kierowcy zatrudnieni na podstawie stosunku pracy, kierowcy samozatrudnieni, czyli przedsiębiorcy osobiście wykonujący przewozy drogowe oraz osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz osobiście wykonujące przewozy drogowe na jego rzecz.

Czas pracy kierowców

Zgodnie z Ustawą, do czasu pracy kierowców zalicza się:

• prowadzenie pojazdu;
• załadowywanie i rozładowywanie oraz nadzór nad załadunkiem i wyładunkiem;
• nadzór oraz pomoc osobom wsiadającym i wysiadającym;
• czynności spedycyjne;
• obsługę codzienną pojazdów i przyczep;
• inne prace podejmowane w celu wykonania zadania służbowego lub zapewnienia

bezpieczeństwa osób, pojazdu i rzeczy;

• niezbędne formalności administracyjne;
• utrzymanie pojazdu w czystości;
• pozostawanie poza godzinami pracy w gotowości do wykonywania pracy, w szczególności

podczas oczekiwania na załadunek lub rozładunek, których przewidywany czas trwania nie był znany kierowcy.

Dzienny czas pracy kierowców

Maksymalny czas prowadzenia ciężarówki, autobusu lub innego pojazdu liczony pomiędzy odpoczynkami od prowadzenia pojazdów nie może przekraczać 9 godzin. W ciągu tygodnia dopuszczalny jest dwukrotnie dzienny czas kierowania pojazdem wynoszący 10 godzin. Niezależnie od rodzaju pojazdu, kierowca zobowiązany jest do przymusowej przerwy po 4,5 godzinach ciągłej jazdy. Odpoczynek trwa 45 min. i może być rozłożony na dwie przerwy: 15 i 30 min. W ciągu całego tygodnia limit czasu pracy kierowcy wynosi 56 godzin, przy czym limit w ciągu dwóch następujących po sobie tygodni spada do 90 godzin.

Dobowy odpoczynek kierowcy

W ciągu 24 godzin od momentu rozpoczęcia prowadzenia pojazdu, kierowcom przysługuje dobowy odpoczynek. Gdy pojazd prowadzi jeden kierowca czas odpoczynku wynosi minimum 11 nieprzerwanych godzin lub w okresach: 3 i 9 godzin. Skrócony dobowy czas odpoczynku wynosi minimum 9 godzin i może wystąpić maksymalnie tylko 3 razy pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Gdy pojazd jest prowadzony przez więcej niż jednego kierowcę, przerwa na odpoczynek trwająca 9 godzin musi być odebrana w ciągu 30 godzin od czasu rozpoczęcia prowadzenia pojazdu, pod warunkiem, że w pojeździe przebywa, co najmniej dwóch kierowców gotowych do jazdy. Poza pierwszą godziną obecność drugiego kierowcy uprawnionego do prowadzenia pojazdu jest obowiązkowa. Zasady określające dobowy odpoczynek normuje ustawa o czasie pracy kierowców.

Tygodniowy odpoczynek kierowców

Tygodniowy odpoczynek rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu 24-godzinnych okresów, liczonych od ostatniego tygodniowego odpoczynku. W okresie dwóch następujących po sobie tygodniowych okresach odpoczynku kierowcy przysługują dwa regularne odpoczynki trwające po 45 nieprzerwanych godzin lub jeden regularny (minimum 45 godzin) oraz jeden skrócony trwający 24 godziny. Kierowcy przysługuje 9-godzinna rekompensata, która musi zostać oddana najpóźniej przy trzecim tygodniowy odpoczynku występującym po odpoczynku skróconym.